من آرزومند دهانت هستم

صدایت، مویت

دور نشو

حتی برای یک روز

زیرا که...

زیرا که...

یک روز زمانی طولانی است

برای انتظار من،

چونان انتظار در ایستگاهی خالی

در حالی که قطارها در جای دیگری به خواب رفته اند.

ـ ترکم نکن

حتی برای ساعتی،

چرا که قطره های کوچک دلتنگی

به سوی هم خواهند دوید،

و رود به جستجوی آشیانه ای

در اندرون من انباشته می شود

تا نفس بر قلب شکست خورده ام ببندد.

آه!

خدا نکند که رد پایت بر ساحل محو شود

و پلکانت در خلا پر پر زنند

حتی ثانیه ای ترکم مکن

دلبندترین!

چرا که همان دم آنقدر دور می شوی

که آواره جهان شوم،

سرگشته...

تا بپرسم که بازخواهی آمد

یا اینکه رهایم می کنی

                                      تا بمیرم؟؟؟